BIKE | On The Way, On The Wheel

posted on 13 Mar 2012 02:47 by heyboibz in TRAVEL directory Lifestyle, Travel


แล้ววันเวลาก็เดินทางมาถึง
น้องยุ่นปี่ (อันเป็นชื่อที่ผมตั้งให้อย่างอารี) กำลังจะได้ท่องโลก
โลกไม่ได้แคบไปอีกแล้วสำหรับมนุษย์ผู้มีสองขา
เพราะตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป
สองขาของมนุษย์ บวกกับอีกสองล้อของจักรยาน
จะได้ผินหน้าหาโลกใบใหญ่ ใบที่ไม่ใช่มีแค่ถนนและควันพิษของเมืองหลวง

ทุกอย่างคือครั้งแรกของผม
ไล่มาตั้งแต่การตั้งใจ และตัดสินใจ ไปปั่นจักรยานต่างจังหวัดครั้งแรกในชีวิต
และก็เป็นครั้งแรกอีกเช่นกัน ที่ได้ลองเอาจักรยานไปขึ้นรถที่หมอชิต
เพราะตามปกติแล้ว ลำพังแค่ตัวคนไปหมอชิตก็ลำบากลำบนเอาการ

เมื่อทุกอย่างใหม่หมด
มนุษย์ที่เปรียบเสมือนเอเลี่ยนปั่นจักรยานจึงตื่นเต้นยิ่งนัก

หมอชิตตอนกลางคืนรถราหนาแน่น
ยิ่งเป็นช่วงเสาร์อาทิตย์แล้วผู้คนจะยิ่งหนาแน่นพันเท่าทวีคูณ
นี่ยังไม่ยกกำลังสองเข้าไปเมื่อถึงหน้าเทศกาล

รถราขวักไขว่ มอเตอร์ไซค์ไขว่ขวัก
เลยยากยิ่งและตื่นเต้นมากกับการปั่นจักรยานลัดเลาะบนถนนกำแพงเพชร
ชิดซ้ายอาจเป็นหนทางที่ดีที่สุด
แต่ก็ไม่ใช่ซะทีเดียว เพราะรถตู้เจ้าถนน (เสมอ) มารอจ่ออยู่ท้ายๆ
โชคดีที่ปั่นทั้งทำเวลาและทำความเร็ว
เพราะกว่าจะเลิกงานก็หกโมงเย็น เวลาที่ตั้งใจว่าจะถึงหมอชิตให้ได้
คือราวๆ สองทุ่มตรง ไม่เกินนั้น เพราะจากการลองสอบถาม บขส. แล้ว
รถที่จะไปเชียงคานดึกสุดคือสี่ทุ่มครึ่งเต็มแล้ว รอบสามทุ่มครึ่งก็เกือบเต็ม
เหลือแต่รอบสองทุ่มตรงที่ลุ้นใจตุ้มต่อมไม่แพ้กัน

คำถามที่เจ้าหน้าที่อาจแปลกใจเล็กน้อยแต่คาดว่าน่าจะเคยชิน
คือคำถามที่ว่าเอาจักรยานไปด้วยได้หรือไม่
สำหรับคนมีรถจักรยานพับอาจง่ายดาย
และสำหรับคนที่มีรถจักรยานถอดล้อได้อาจง่าย แต่ลำบากตอนถอดประกอบนิดหน่อย
แต่สำหรับ อุปกรณ์ถอดล้อไม่พร้อม นั่นก็แปลว่าเรื่องถอดล้ออย่าได้หวัง
เจ้าหน้าที่เลยให้กำลังใจเล็กน้อยว่ารถที่จะนั่งไปควรมีแค่ชั้นเดียว
เพราะพื้นที่ด้านล่างจะพอเหมาะพอดีสำหรับใส่จักรยานได้โดยที่ไม่ต้องตะแคง

การตะแคงจักรยานสำหรับคนทั่วไปอาจมองเป็นเรื่องธรรมดา
เพราะเห็นเด็กๆ เยาวชน และคนทั่วไปถ้ารีบจริงๆ ก็จอดแบบนี้กัน
แต่สำหรับคนรักจักรยานแล้ว การเอามันตะแคงเป็นสิ่งที่น่าสงสารที่สุด
เพราะความบอบบางของจักรยานอยู่ที่ด้านข้าง ไม่ใช่ด้านบนอาน

โชคร้าย ที่รถบขส.เต็ม แต่โชคดีที่ยังมีรถสายอีสานอีกเป็นพรวน
โชคร้ายที่ช่องขายตั๋วอยู่ชั้นสอง แต่โชคดีที่หมอชิตก็มีลิฟท์

จักรยานขึ้นลิฟท์แสนลำบาก ประตูลิฟท์เปิดออกมาพร้อมใบหน้าที่เขินอายของผมเอง
ผู้คนเดินไปเดินมาให้ความสนใจกับจักรยานคันใหญ่ที่ขวางทางเดิน
จอดไว้ข้างเสาต้นใหญ่หน้าลิฟท์ แล้วเดินดุ่มๆ มาที่ช่องขายตั๋ว
ถามไถ่ถึงเที่ยวรถไปเชียงคาน พร้อมย้ำหนักหนาว่า เอาจักรยานพ่วงไปด้วยได้หรือไม่
คนขายตั๋วประสานไปที่นายท่าชานชาลา คำตอบที่กลับมาคือเสียงอู้อี้ฟังไม่เข้าใจ
ก่อนที่คนขายตั๋วจะบอกราคาออกมา พร้อมย้ำว่าควรไปก่อนเวลาออกสักครึ่งชั่วโมง
เพื่อที่จะได้เอาจักรยานขึ้นก่อนใครไม่ต้องแทรกกับสัมภาระให้เสียแรงและเวลายกออกมา

สามทุ่มครึ่งคือเวลารถออก จากชั้นสองกลับลงมาชั้นหนึ่งดังเดิม
จักรยานไม่ควรอยู่สูงถ้าไม่จำเป็น หมอชิตก็เช่นกัน
จำได้ว่าสามารถข้ามสะพานทางเดินไปยังฝั่งชานชาลาสายอีสานได้เลย
แต่ถ้ามีจักรยานไปด้วยไม่ขอแนะนำ เพราะทางลงคือบันไดเลื่อนที่ไม่เลื่อนแล้ว
แถมซ้ำยังแคบจนมีโอกาสที่น้องจักรยานจะโดนขีดข่วน และไปขีดข่วนเค้าได้

อาจไกลกว่าเดิม แต่การยืนพื้นใช้บริการผืนดินคอนกรีตเป็นสิ่งดีที่สุด

เข็นมารอรถอยู่ที่ท่ารถ คนหนาแน่นคับคั่ง
เชียงคานวันนี้เปลี่ยนไป และหนาแน่นไปด้วยนักท่องเที่ยวขาจร
เช่นกันกับกระทาชายและจักรยานคู่กายหนึ่งคัน
นักท่องเที่ยวอีกคนหนึ่งถามด้วยความสนใจว่า เอาจักรยานไปได้ด้วยเหรอ
ตอบเสมือนผู้รู้ ว่าไปได้สิ แต่ต้องเสียค่าระวางหน่อยนะ

ค่าระวางที่ว่าไม่ขึ้นตรงต่อองค์กรใดๆ เหมือนระวางบนรถไฟ
เหมือนซื้อใจเด็กรถให้ช่วยดูแลจักรยานของเราให้ดีเสียมากกว่า
200 บาทสำหรับนักเดินทางถือว่าไม่แพงจนเกินไปนัก
แลกกับการที่จักรยานจะได้รมกลิ่นกุหลาบสดส่งตรงจากปากคลองตลาด
และจะถึงมือชาวเชียงคานทั้งอำเภอในเช้าวันต่อมา

รถโดยสารเคลื่อนตัวเชื่องช้า แขนขาที่เมื่อยล้าก็ถึงเวลาพักผ่อน
ได้เวลานอน และพร้อมที่จะตื่นขึ้นมาปะทะเข้ากับเชียงคาน
รถสั่นโคลงเคลงไปมา
เช่นกันกับใจ

ระดับความตื่นเต้นคงบอกได้
จากความดังของเสียงเพลงลูกทุ่งที่ขับกล่อมอย่างเชื่องช้า
และชี้ชวนให้หลับตายิ้มพริ้มใจไปตลอดเส้นทาง

ใต้ที่นั่งลงไป
จักรยานคู่ขาและคู่ใจก็กำลังเตรียมพร้อมและเตรียมใจ
สู่เส้นทางที่มันคงล่วงรู้ได้
ว่าจะเปลี่ยนทัศนคติต่อชีวิตของเจ้าของของมันไป
ตลอดกาล

(อ่านต่อตอนต่อไป)

Comment

Comment:

Tweet

confused smile Hot!  ลุย!! หนูเป็น ผญ ไม่ค่อยกล้าไปลุยแบบนี้เท่าไหร่
มันแบบ กลัวเหนื่อย 55555

#13 By inthebee on 2012-05-08 19:05

ยุ่นปี่ ชื่อน่ารัก cry

ฉันเป็นคนอาศัยตัวอักษร มองลอดไปดูเรื่องราวของการเดินทางอีกที ถึงไม่ได้ไปจริงๆแต่รู้สึก..สนุกมาก
ชอบจัง confused smile

#12 By แก่งคอย on 2012-04-26 21:36

โอ้ อยากเที่ยวขี่จักรยานรอบเมืองจัง
น่าติดตามมาก open-mounthed smile

#10 By นายอะติม on 2012-03-14 11:51

Hot! Hot!
ชอบจักรยานค่ะ แต่ว่าขี่คันใหญ่ ๆ ไม่เป็น ขาสั้น sad smile
ขี่เป็นแต่จักรยานจ่ายตลาด

#9 By - D - on 2012-03-14 10:38

ทริปลุยจริงๆ เลยนะเนี่ย เขียนสำนวนสวยดีครับ
ไว้จะรอติดตามตอนต่อไปครับผม open-mounthed smile

#7 By SimpsKwan on 2012-03-14 02:06

Hot! Hot! Hot! เขียนต่อเรื่อยๆนะคะconfused smile

#6 By Kanya on 2012-03-13 23:38

Hot! Hot! Hot!

#5 By herepad on 2012-03-13 20:09

เป็นการตัดสินใจที่เด็ดเดี่ยวมาก
รอตอนต่อไป
สอง ฮ่าๆๆ
big smile open-mounthed smile confused smile Hot! Hot! Hot!

#4 By Nirankas on 2012-03-13 18:33

Hot! Hot!

open-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile

สู้ๆ ลุยๆ

#3 By finch on 2012-03-13 11:47

รออ่านตอนต่อไปโลด

Hot! Hot! Hot!

#2 By BBOnLY on 2012-03-13 10:15

โอ้ว ลุ้นระทึกมาก
จะรออ่านตอนต่อไปนะ เบนเซ่
confused smile
Hot!

#1 By ecOnuizer on 2012-03-13 09:58