Backpacker In Town

posted on 02 Aug 2011 00:19 by heyboibz in DIARY
การทำตัวเองให้เป็นนักเดินทางเป็นเรื่องไม่ยากและก็ไม่ง่าย
แต่ยอมรับเถอะว่าเป็นเรื่องที่สนุกและได้อะไรกลับมาจากการ
ทำตัวอย่างว่านั้นเยอะแยะมากมาย

ข้าวสารจัดเป็นถนนเส้นแบ็กแพคเกอร์ที่ชาวแบกเป้ในภูมิภาค
เอเชียทุกคนต่างต้องหมายมุ่งที่จะมาที่นี่ บ้างก็มาเพื่อเตรียมตัว
เดินทางต่อไปยังจุดมุ่งหมายอื่นๆ ในภูมิภาค บ้างก็มาเพียงเพื่อ
มารู้ร่วมความรู้สึกพร้อมทั้งเสพย์ความสุขในแบบฉบับโลกใบเดียวกัน

ถนนสายนักเดินทางเส้นนี้เต็มไปด้วยคนที่มีความฝันอยากเห็นโลก
ให้มากกว่าแค่นอกหน้าต่างบ้านตัวเอง ผมจึงรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้ง
ที่ได้มายังถนนเส้นนี้ ซึ่งส่วนใหญ่มักจะมาพวกผับบาร์มากกว่า

ตั้งแต่วัยเข้ามหาลัยใหม่ Brick Bar คือสถานที่เพียงแห่งเดียว
ในข้าวสารที่ผมได้สัมผัส และมันก็ไม่ได้บ่งบอกถึงความเป็นข้าวสาร
มากกว่าในหนังสือคัมภีร์โลกโดดเดี่ยวเล่มหน้าเล่มนั้นมากนัก

จนเมื่อเดือนก่อน ผมได้มีโอกาสเดินสำรวจข้าวสารอีกครั้ง
สำรวจแบบโตขึ้น มาพร้อมตัวเปล่า และความอยากบางอย่าง
อย่างที่ผมรู้สึกว่า ที่นี่เจ๋งกว่าที่คิดเอาไว้

ร้านชิลล์เพลินบนดาดฟ้าของโรงแรมนักท่องเที่ยวโรงแรมหนึ่ง
ใช้ชื่อสั้นๆ ว่า Roof คือจุดมุ่งหมายของผมในคืนนั้น

ความน่าสนใจของร้านนี้คือแทบจะไม่มีคนไทยอยู่เลย
เว้นก็แต่เจ้าของร้านและเด็กเสิร์ฟสักสองสามคนเท่านั้น
(แถมมีเด็กเสิร์ฟคนหนึ่งเป็นชาวต่างชาติด้วยอีกต่างหาก)
ร้านนี้ไม่มีเหล้า มีแต่ว้อดก้าและเบียร์นานาชาติหลากยี่ห้อ

จากการสังเกตจะพบว่า ฝรั่งส่วนใหญ่เลือกที่จะกินเบียร์สิงห์
มากกว่ากินเบียร์ยี่ห้อที่เรานิยมกันเพื่อสร้างระดับให้ตัวเอง
เช่นไฮเนเก้นหรือไทเกอร์ แต่ก็มีบ้างที่ถือไทเกอร์
ซึ่งพอผมลองเข้าไปพูดคุยก็พบว่าพวกเค้าติดการเสพย์
เบียร์ไทเกอร์มาจากลาวกัมพูชาและเวียดนาม

บรรยากาศของร้านมีเพียงแค่พื้นที่คับแคบแต่ก็ไม่หนาแน่น
จนถึงขั้นอยากจะหลุดออกมา ทุกโต๊ะเต็มไปด้วยเสียง
เจื้อยแจ้วหลากภาษานานาวัฒนธรรม ทุกโต๊ะเต็มไปด้วย
เสียงหัวเราะและเสียงร้องคลอไปตามเพลงบ้างในบางทีที่
วงดนตรีสามคนไทยเล่นเพลงที่โดนใจและถูกใจ

ผมกับเพื่อนมาถึงร้านนี้ในเวลาราวๆ ห้าทุ่ม บรรยากาศกำลังได้ที่
ผมกับเพื่อนถูกมองว่าเป็นชาวสิงคโปร์ตั้งแต่แรกเห็น ซึ่งนั่นก็ทำ
ให้พอเข้าใจได้อย่างแจ่มแจ้งว่าร้านนี้ไม่ค่อยมีคนไทยมาเที่ยวจริงๆ

แม้พวกเราทั้งหมดในร้านจะไม่ได้พูดจาภาษาเดียวกัน
แต่เมื่อถึงเวลาที่วงดนตรีเล่นยอดนิยมเช่น Hey Jude ของสี่เต่าทอง
ทุกคนก็พร้อมที่จะหลั่นล้าไปกับท่วงทำนองที่สากลที่สุดนั้น

ผมชอบบรรยากาศแบบนี้เป็นที่สุด

จำได้ว่าตอนไปเวียดนาม แทนที่ตอนกลางคืนผมจะเลือก
อดหลับอดนอนเพื่อเก็บแรงไว้เที่ยวต่อในวันพรุ่ง
ผมกลับเดินเตร็ดเตร่ไปหาร้านเบียร์นั่งกินไปจ้อไปทั้งกับ
เพื่อนๆ นักท่องเที่ยวและเพื่อนๆ เจ้าถิ่นชาวเวียดนาม
สนุก และเป็นประสบการณ์ที่ไม่ควรลืมลง

นึกดีใจ ที่นักท่องเที่ยวแบกเป้รุ่นแรกๆ เลือกที่นี่เป็นแหล่งพักใจ
ข้าวสารสำหรับคนกรุงเทพฯอาจเป็นเพียงแค่แหล่งผับบาร์อโคจร
แต่หากมองให้ลึกลงไป ลองเข้าไปในซอกซอยหรือเพียงแค่
แวะเวียนไปยังร้านที่เราไม่รู้จัก แล้วจะพบว่าที่นี่ช่างเป็นสถานที่
ที่เหมาะกับคำว่า มิตรภาพ มากที่สุดอีกแห่งหนึ่งบนโลก

แม้การพูดคุยกับฝรั่งกลุ่มนั้นอาจจะเป็นการพูดคุยครั้งสุดท้าย
ที่เมื่อพวกเราได้สวนทางมาเจอกันอีกครั้ง เมื่อนั้นเค้าจะยังจำเราได้
อยู่หรือเปล่าก็ไม่อาจมีใครล่วงรู้ได้

แต่มิตรภาพข้ามคืนในคืนนี้คือสิ่งที่ทำให้ผมเห็นคุณค่าของการเดินทาง
มากยิ่งขึ้นกว่าการเสพย์ของมึนเมาเอาสนุก

ถ้าเป็นไปได้ มาข้าวสารคราวหน้า
ลองทำตัวเป็นนักท่องเที่ยวดูก็น่าสนใจดี
อาจจะบอกว่ามาจากเชียงใหม่แล้วเพิ่งเข้ากรุงเทพฯใหม่ๆ
ลองแชร์ประสบการณ์การท่องเที่ยวในไทยสักที่กับพวกเค้า
พูดคุยเรื่องทั่วๆ ไป ที่ความแตกต่างทางวัฒนธรรมจะช่วยทำให้
เรื่องราวเหล่านั้นสนุกมากขึ้น

เบียร์ขวดที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้เพิ่งถูกผมกระดกหมดขวด
หลังจากที่พวกเราพร้อมใจกันชนขวดประสานขวดกัน
ซ้ายขวาหน้าหลังเกือบทั่วทั้งร้าน

คืนแห่งมิตรภาพคืนนี้ช่างน่าจดจำ
และเป็นประสบการณ์ที่ในหนังสือท่องเที่ยวไม่มีบอกเอาไว้

ทั้งหมด ต้องลองออกเดินทาง และทำมันด้วยตัวเอง

โลกกว้าง ไม่ได้มีอยู่แค่ข้างนอกหน้าต่าง...
ผมพูดจริงๆ :D

Comment

Comment:

Tweet

เมื่อก่อนพี่ชอบไปนั่งเล่นกับเพื่อน ซื้อเบียร์แล้วนั่งจิบอยู่ริมฟุตบาธ นั่งคุยกับฝรั่งเท่าที่พอคุยได้

นึกถึงตอนวัยรุ่นวะ (พูดเหมือนแก่sad smile)

#8 By ecOnuizer on 2011-08-26 11:56

ร้าน roof นี่เหมาะกับการไปเยือนแบบนานๆ ที เพราะเขาเหมือนจะมี playlist อยู่ไม่มากนัก ถ้าบังเอิญไปเจอนักร้องคนเดิมก็จะได้ฟังเพลงเดิมๆ ซึ่งก็เข้าใจว่าส่วนใหญ่ต้องเล่นเพลงระดับคลาสสิคที่คนรู้จักกันเป็นอย่างดี

#7 By padt (110.171.18.117) on 2011-08-13 15:58

เราก็ชอบข้าวสารนะ เพิ่งเคยไปแค่ไม่กี่ครั้ง แต่เราชอบบรรยากาศที่มันนานาชาติแบบวุ่นวายๆดีอ่ะ confused smile
ล่าสุดมีโอกาสไปกะเพื่อนต่างชาติ ให้อีกความรู้สึกเลย เค้าพาไปผับที่อยู่ในซอกในตึกแบบว่าเห้ยมีที่แบบนี้ด้วยเรอะ สนุกดีมีโอกาสก็อยากไปอีก X)

#6 By plariex on 2011-08-12 11:30

เออ ป้าเดินถนนข้าวสาร ทุกอาทิตย์

แหะ ๆ ตอนกลางวัน question

#5 By ปิยะ99 on 2011-08-07 18:19

มิกล้าไปข้าวสารโดดเดี่ยวผู้เดียวอะ Hot!
ต้องไปเจอ ด้วยตัวเองจริงๆ ถึงจะได้บรยากาศแบบนี้big smile

#3 By Clepsydra:: on 2011-08-02 18:40

ท่าทางมันจริงอะไรจริงครับเบนซ์big smile
มาคอนเฟิร์มอีกเสียงค่ะ big smile

เมื่อก่อนไปข้าวสารบ่อยๆ ไม่มีอะไรทำก็ไปนั่งๆ เดินๆ เล่น ดูผู้คน แต่ภาษาอังกฤษเมื่อยๆ เลยไม่ได้สื่อสารกับใครนัก..

ถ้ามีโอกาสจะลองไปร้านที่แนะนำดูค่ะ จดชื่อไว้เลย confused smile

#1 By แอ้ on 2011-08-02 00:46